ترمینال (سرسیم) چیست؟
ترمینال (سرسیم) قطعات الکتریکی بدون لحیم کاری هستند که معمولاً برای پایان دادن به سیم رشته ای استفاده میشوند و به شما امکان میدهند با وارد کردن سیم در ترمینال سیم رشته ای را قطع کنید تا اتصال سریع و آسان برقرار شود.
مزایای استفاده از ترمینال (سرسیم) به جای لحیم کاری و سیم پیچی عبارتند از:
- یک ترمینال (سرسیم) که به خوبی مهندسی شده و به خوبی اجرا شده است به گونه ای طراحی شده است که ضد گاز باشد و از رسیدن اکسیژن و رطوبت به فلزات (که اغلب فلزات مختلف هستند) و ایجاد خوردگی جلوگیری میکند.
- از آنجا که هیچ آلیاژی در این نوع اتصال استفاده نمیشود (مانند لحیم کاری)، در نتیجه اتصال از نظر مکانیکی بسیار قوی تر است.
- ترمینال (سرسیم) را میتوان برای اتصال کابل هایی با سطح مقطع کوچک و بزرگ استفاده کرد، در حالی که از لحیم کاری فقط در سیم های مقطع کوچک میتوان استفاده کرد.
- آسانتر، ارزانتر یا سریعتر تکثیر مطمئنتر در تولید در مقیاس بزرگ
- فرآیندهای خطرناک یا مضر کمتری در خاتمه (اتصالات لحیم شده نیاز به تمیز کردن شدید، گرمای زیاد و احتمالاً لحیم کاری سمی دارند).
کانکتورهای چین دار با وارد کردن انتهای جدا شده یک سیم رشته ای در قسمتی از رابط متصل میشوند، که سپس با فشرده کردن (چین کردن) آن در اطراف سیم به طور مکانیکی تغییر شکل میدهد. پرس کردن معمولاً با ابزار مخصوص پرس مانند انبردست انجام میشود. یک ایده کلیدی در پشت کانکتورهای چین دار این است که اتصال نهایی باید ضد گاز باشد.
اتصالات پرکننده موثر، فلز کانکتور را از نقطه تسلیم آن تغییر شکل میدهد، به طوری که سیم فشرده شده باعث ایجاد کشش در کانکتور اطراف میشود و این نیروها با یکدیگر مقابله میکنند تا درجه بالایی از اصطکاک ساکن ایجاد کنند که کابل را در جای خود نگه میدارد. به دلیل خاصیت ارتجاعی فلز در اتصالات چین دار، در برابر لرزش و شوک حرارتی بسیار مقاوم هستند.
بحث های زیادی در مورد مزایا و معایب بین ترمینال (سرسیم) (اتصالات چین دار) و لحیم شده وجود دارد. اینکه کدام اتصال منطقی تر است به شدت به اندازه و نوع سیم خاص و همچنین کاربرد بستگی دارد.
روش اتصال با ترمینال (سرسیم)
اولین مرحله برای چسباندن ترمینال (سرسیم) استفاده ازعایق بردار (سیم کش) برای برداشتن عایق الکتریکی از انتهای سیم رشته است. معمول است که ¾ اینچ را به عنوان یک دستورالعمل کلی برای میزان سیم کشی ببینید، زیرا این نسبتاً برای سیم کشی برق مسکونی استاندارد است. با این حال، طول عایق که باید برداشته شود واقعاً مخصوص کاربرد است و باید با دستورالعملهای سازنده، به ویژه در مصارف صنعتی، ارجاع داده شود.
هنگامی که عایق برداشته شد، سیم در معرض دید وارد کانکتور میشود. سپس ترمینال (سرسیم) با تجهیز مناسب مانند اپلیکیتور ها, انبردست جغجغه ای و… در اطراف سیم فشرده میشود. وقتی این اتصال به درستی انجام شود، از نظر مکانیکی و هم از نظر ضد گاز بودن سالم است.
انواع مختلفی از ترمینال (سرسیم) (کانکتورهای چین دار) وجود دارد، اما رایج ترین آنها بشکه و بشکه باز هستند.
گیره های بشکه ای بسته دارای یک دهانه استوانه ای برای سیم هستند و ابزار چین دهنده سطح مقطع دایره ای اولیه ترمینال را به شکل دیگری تغییر شکل میدهد (به § شکل های چین دار مراجعه کنید). این روش چین خوردگی در برابر لرزش مقاومت کمتری دارد.
گیره های بشکه باز دارای “گوش های” فلزی هستند که به شکل V یا U هستند و ترمینال چین دار قبل از تاب دادن سیم به ترمینال آنها را روی سیم خم کرده و تا میکند. ادعا میشود که پایانههای بشکه باز به دلیل اجتناب از نیاز به قیف کردن سیم رشتهای به دهانه باریک پایانه بشکه، راحتتر خودکارسازی میشوند.
کانکتورهای چین خورده علاوه بر شکل، میتوانند با عایق بودن (عایق یا غیر عایق) و اینکه آیا روی هادی(های) سیم (پیچ سیم) یا عایق آن (خطای عایق) گیر می کنند مشخص شوند.
با اتصال دهنده های نوع بشکه، سیم رشته ای به دهانه فلزی استوانه ای (بنابراین، “بشکه”) وارد میشود و سپس متصل میشود. این شاید رایج ترین نوع اتصال دهنده باشد.
ترمینال (سرسیم) بشکه باز نیز به درستی نامیده میشوند که “بشکه” به شکل V یا U باز شده است.
قبل از اینکه ترمینال (سرسیم) بسته شود، یک سیم در آن قرار می گیرد. از آنجایی که سیم را می توان در ترمینال (سرسیم) قرار داد، برخلاف ترمینال های (سرسیم) بشکه ای، استفاده از این نوع ترمینال (سرسیم) در برنامه های خودکار آسان تر است. این اتصالات به طور کلی قوی تر از اتصالات ایجاد شده توسط اتصالات بشکه هستند. استحکام و سهولت استفاده آنها را برای مصارف خودرویی و صنعتی رایج کرده است.
اتصال با ترمینال (سرسیم)، معمولاً با قرار دادن ترمینال در ابزار مربوطه انجام میشود. ترمینال (سرسیم) باید در ابزار مناسب (سمبه ماتریس) با اندازه مناسب قرار گیرد. سپس سیم در ترمینال وارد میشود تا انتهای سیم با خروجی ترمینال همسطح باشد تا تماس مقطعی به حداکثر برسد. در نهایت، از دسته های ابزار برای فشرده سازی و تغییر شکل ترمینال تا زمانی که به صورت سرد روی سیم جوش داده شود، استفاده میشود.
اتصال حاصل ممکن است در لبه های ترمینال شل به نظر برسد، اما این مطلوب است تا لبه های تیز نداشته باشیم که بتواند رشته های بیرونی سیم را قطع کند. اگر به درستی اجرا شود، وسط چین خوردگی یا سرد میشود.
از کانکتورهای crimp تخصصی تری نیز استفاده میشود، به عنوان مثال به عنوان اتصال دهنده سیگنال در کابل های کواکسیال در برنامه های کاربردی در فرکانس های رادیویی بالا (VHF، UHF).
نکته: ترمینال ها (سرسیم) دائمی هستند یعنی اتصال دهنده ها و انتهای سیم ها دیگر قابل استفاده مجدد نیستند و برای استفاده مجدد میبایست از محل اتصال قطع شده؛ غلافبرداری مجدد شود و درر آخر از ترمینال (سرسیم) دیگری برای اتصال استفاده کرد.
تاریخچه ترمینال (سرسیم)
تکنیک لحیم کاری سیم حداقل برای یک قرن رایج بوده است، با این حال ترمینال (سرسیم) (پایانه های چین دار) در اواسط قرن بیستم مورد استفاده قرار گرفتند. در سال 1953، AMP Incorporated (در حال حاضر TE Connectivity) ترمینال (سرسیم) (پایانه های چین دار) را معرفی کرد، و در سال 1957 Cannon Brothers با کنتاکت های ماشینکاری شده که لوله های چین دار را ادغام میکردند، آزمایش کردند. در طول دهه 1960، چندین استاندارد برای اتصال دهنده های چین دار منتشر شد، از جمله MS3191-1، MS3191-4 و MIL-T-22520. در سال 2010، استاندارد غالب برای اتصال دهنده های چین دار به MIL-DTL-2252 تغییر یافت.
قضاوت در مورد کیفیت چین خوردگی
یک اتصال فشرده تنها زمانی قابل اعتماد خواهد بود که تعدادی از معیارها رعایت شوند:
- همه رشتهها درگیر اتصال باشتند و به اندازهای تغییر شکل دادهاند.
- نیروی فشار به اندازه کافی و متناسب با نوع سیم و استاندارده میباشد.
- بدنه اتصال بیش از حد تغییر شکل نداده باشد.
- سیم ها در هنگام کار نباید خراش، بریدگی، قطع یا آسیب های دیگر داشته باشند.
- عایق نباید هیچ گونه نشانه ای از نیشگون گرفتن، کشیده شدن، ساییدگی، تغییر رنگ یا زغال شدن را نشان دهد.
- با انتخاب درست نوع و اندازه ترمینال (سرسیم) در محل اتصال حفره ای نداشته باشیم (سیم به اندازه و کامل داخل ترمیت=نال را پر کرده باشد).
- سیم باید تا حد امکان دارای رشته های زیادی باشد، به طوری که چند سیم آسیب دیده یا وارد نشده تاثیر نامطلوبی بر تراکم چین نداشته باشد و در نتیجه خواص الکتریکی و مکانیکی اتصال را کاهش ندهد.
میکروگرافهای اتصالات پرشده را میتوان برای نشان دادن پیچهای خوب و بد برای اهداف آموزشی و تضمین کیفیت تهیه کرد. اتصال مونتاژ شده به صورت مقطعی بریده میشود، صیقل داده می شود و در اسید نیتریک شسته میشود تا هرگونه گرد و غبار مسی که ممکن است فضاهای خالی را پر می کند که منجر به نشانه کاذب چروک شدن خوب شود، حل شود.
ابزار چین دار
طیف گسترده ای از ابزارهای چین دار وجود دارد، و آنها به طور کلی برای نوع و اندازه خاصی از ترمینال طراحی شده اند. ابزارهای دستی (که گاهی اوقات انبردست نیز نامیده می شود) رایج ترین هستند که ممکن است جغجغه دار باشند. برای عملیات تولید انبوه، دستگاه های خودکار در دسترس هستند.
کانکتورهای چین دار کاربردهای متعددی را انجام می دهند، از جمله پایان دادن به سیم ها به ترمینال های پیچ، پایانه های تیغه، پایانه های حلقه / بیل، اتصالات سیم، یا ترکیب های مختلف از اینها. کانکتور لوله ای شکل با دو چین برای اتصال سیم ها به صورت خطی، کانکتور اتصال لب به لب نامیده می شود.
دیدگاهتان را بنویسید